Periodontologia to dziedzina stomatologii zajmująca się oceną zdrowia i chorób zębów oraz otaczających je tkanek. Jej celem jest diagnozowanie i leczenie chorób występujących w tych tkankach, a także utrzymanie ich zdrowia po zakończeniu leczenia.

Choroby dziąseł obejmują szeroki zakres schorzeń — od prostego zapalenia dziąseł (gingivitis) po ciężkie infekcje, takie jak zapalenie przyzębia (periodontitis), w których dochodzi do zaniku kości szczęk, rozchwiania i utraty zębów. W przebiegu tych chorób dziąsła stają się obrzęknięte, zaczerwienione, krwawią i cofają się. Zęby wyglądają na dłuższe, pojawia się nieświeży oddech, a zęby przemieszczają się, tworzą się między nimi przerwy i ostatecznie może dojść do ich utraty.

Krwawienie dziąseł jest jednym z najważniejszych objawów chorób przyzębia, łatwym do zauważenia przez pacjenta. Może występować podczas szczotkowania zębów, spożywania twardych pokarmów, a czasem także samoistnie. Choroby te mają zazwyczaj charakter przewlekły. Mimo ich obecności mogą przez pewien czas pozostawać niezauważone, ponieważ zwykle nie powodują bólu. Jeśli dziąsła krwawią i są powiększone, występuje kamień nazębny, dziąsła cofają się, a zęby wyglądają na wydłużone, niektóre zęby przemieszczają się, rozchwiewają lub pojawiają się między nimi przerwy, a w ustach utrzymuje się nieprzyjemny smak i zapach, należy zgłosić się do specjalisty chorób przyzębia.

Głównym celem leczenia periodontologicznego jest zachowanie w jamie ustnej chorych zębów o bardzo złym rokowaniu. W zależności od rodzaju i nasilenia choroby stosuje się różne metody leczenia.

Leczenie periodontologiczne obejmuje przede wszystkim edukację w zakresie higieny jamy ustnej, usuwanie kamienia nazębnego, wygładzanie powierzchni korzeni oraz zabiegi regeneracyjne, rekonstrukcyjne i śluzówkowo-dziąsłowe. W jego zakres wchodzi również poprawa estetyki dziąseł u osób z wysoką linią uśmiechu. Rodzaj i stopień zaawansowania choroby, nawyki pacjenta, jego współpraca z lekarzem oraz poziom higieny jamy ustnej bezpośrednio wpływają na planowanie i skuteczność leczenia.

Metody leczenia

Zabiegi chirurgiczne dotyczące chorób jamy ustnej, zębów i okolicy szczękowo-twarzowej mogą być wykonywane w znieczuleniu miejscowym, czyli znieczuleniu określonej okolicy, lub w znieczuleniu ogólnym. Po rozległych zabiegach chirurgicznych pacjenci pozostają w szpitalu pod obserwacją. Przy planowaniu i przeprowadzaniu zabiegów w pierwszej kolejności uwzględnia się komfort pacjenta, istniejące choroby oraz niepokój i lęk związany z leczeniem. Następnie sposób postępowania dostosowuje się do tych czynników.